غزل فاطمیه

پشت در میزدند مادر را
بی خبر میزدند مادر را

درب خانه شکست و بعد از آن
با پسر میزدند مادر را

ده نفر میزدند محسن را
چل نفر میزدند مادر را *

چوب خشکها برای آتش و با
چوب تر میزدند مادر را

چند مرد قوی جنگیِ
بی پدر میزدند مادر را

عده ای هم برای سرگرمی
هی ضرر میزدند مادر را

از سَرِ درد بیشتر ، جمعی
با سپر میزدند مادر را

پیرمردهای قلعه ی خیبر
هم اگر میزدند مادر را ؛

با لگد نه با ته چکمه
بیشتر میزدند مادر را

پیش رو میزدند بابا را
پشت سر میزدند مادر را

پیش چشمان خون گرفته ی ما
آن قَدَر میزدند مادر را

مهره هایش یکی یکی وا شد
چل نفر میزدند مادر را

#نیما_نجاری

*چهل را عامیانه تلفظ کنید

غزل جوان...